رمزارزی که هدفش حفظ ارزشی ثابت، معمولاً یک دلار آمریکا، است و روی بلاکچین مثل هر توکن دیگری جابهجا میشود.
صادرکننده در ازای هر دلار یک توکن ضرب میکند و هنگام بازخرید آن را میسوزاند. آربیتراژ قیمت را نزدیک یک دلار نگه میدارد.
پول نقد و اوراق خزانه، وثیقه رمزارزی بیش از ارزش، یا راهبردهای مشتقه و الگوریتمی؛ هرکدام ریسکی متفاوت دارد.
فروپاشی UST در ۲۰۲۲ نشان داد استیبلکوین بدون پشتوانه واقعی میتواند در چند روز ارزشش را از دست بدهد.
در استیبلکوینهای متمرکز، صادرکننده میتواند آدرسها را مسدود کند؛ ریسکی که کاربر باید بشناسد.
آمریکا برای استیبلکوینهای پرداختی ذخایر یکبهیک و افشای ماهانه را الزامی کرده و آییننامههایش در حال نهاییشدن است.
استیبلکوین چگونه قیمتش را ثابت نگه میدارد؟ سازوکار ضرب و بازخرید، انواع پشتوانه، ریسک مسدودسازی و قانون GENIUS آمریکا به زبان فنی و ساده.